Zwart Plisségordijn

Het zwarte gordijn wist het raam niet uit; het kadert het. Het donkere oppervlak presenteert het zicht van het glas als een vitrine. In een kamer met een zicht verandert dit effect het zicht in een schilderij.

Naast muren gehangen met foto's en kunst spreekt het zwarte gordijn dezelfde taal. In kamers die van de galerie-esthetiek houden wordt ook het raam een element van de tentoonstelling.

Het gevouwen plissé-oppervlak produceert een speciale textuur in zwart. Plooidalen lezen donker, plooi-oppervlakken lichtgrijs. Dit fluweel-effect is een diepte die niet in platte zwarte stof wordt gevonden.

Zwart is sterk maar past niet in elke kamer. Het vraagt om ruim natuurlijk licht en voldoende volume. In een kleine, gedimde kamer slikt een zwart oppervlak de ruimte; in deze kamers is de schuif naar antraciet of donkergrijs.

De balansregel is simpel: lichte oppervlakken vergezellen een zwart oppervlak. Witte wand, lichte vloer en heldere textielen dragen zwart. Als het met donkere vloer en donkere wand gecombineerd wordt verstikt de kamer.

De enkel-gevel-toepassing is de veiligste dosis van zwart. Terwijl de andere ramen neutraal blijven bouwt een enkele gevel zwart maken een brandpunt en laat een handtekening zonder de kamer te verstikken.