Donkergrijs Plisségordijn

Een zwart gordijn is een definitieve verklaring; het is niet voor iedereen. Donkergrijs is hetzelfde drama met de dosis verlaagd. Het behoudt de diepte maar verzacht de absoluutheid. Het is de tint van beslissingen die drama willen maar zwart mijden.

Rokerig is de overgangsstap tussen grijs en zwart in de literatuur van de inrichting. De plooischaduwen van de plissé-plooien worden distinctief op het donkere oppervlak en het gordijn leest als een gelaagd oppervlak in plaats van een plat vel.

Het dag-nacht-verschil is ook sterk in donkergrijs. Overdag biedt het een donker maar leesbaar oppervlak; 's nachts gedraagt het zich als een donker paneel en verbergt het interieur volledig van buiten.

Donkere oppervlakken absorberen licht. In zuidgerichte kamers die sterke zon nemen verzacht donkergrijs het glareprobleem zonder het gordijn volledig te sluiten. In kamers waar een scherm gebruikt wordt wordt dit comfortverschil gevoeld.

Absorptie is ook de limiet. In een weinig-licht-kamer verduistert donkergrijs de ruimte. In deze kamers schuift de stapbeslissing naar lichtgrijs, of wordt de donkere tint tot een enkel raam beperkt.

De donkere tint heeft ook een praktisch voordeel: stof en vlekken tonen later dan op een lichte kleur. In zwaar-gebruikte kamers is het een keuze die de onderhoudslast vermindert.