Plisségordijn op het glazen balkon

Warmte, condens en vleugelconformiteit op het glazen balkon

Het glazen balkon werkt met een plooi-vleugelmechanisme; de gordijnkeuze mag die mechanische orde niet verstoren. De op de vleugel gezette plissé-eenheden met haakbevestiging plooien mee met de vleugel en bewegen mee wanneer het glas samenschuift; buitensystemen die op een aluminium rail staan, sluiten daarentegen de plooiweg van de vleugels af en heffen de eigenlijke functie van het glazen balkon op.

Op warmtevlak is het glazen balkon een seizoensvolume: in de zomer stijgt de binnentemperatuur door het serre-effect boven de buitenlucht; zonwerend of screenklasse weefsel snijdt een deel van de straling aan het glasoppervlak. Op zuidgevels waar volledige schaduw gewenst is, wordt ook de verduisteringsserie gebruikt; in de winter wordt het gordijn open gehouden om van de passieve zonnewinst te profiteren.

Condens is de tweede voorwaarde om op te letten: op dagen met een groot temperatuurverschil houdt het binnenglasoppervlak water vast; omdat de vleugeleenheden parallel aan het glas werken, kunnen ze het condenswater raken. Het vochtserie weefsel en regelmatige verluchting beperken dat effect; in de maat wordt elke vleugel afzonderlijk bekeken — balkonvleugels hebben meestal verschillende breedtes.

De plooivleugelrichting kiest de gordijnpositie: bij een naar binnen plooiend systeem worden de eenheden op de binnenzijde van de vleugel gezet, bij een naar buiten plooiend op de buitenzijde; een gordijn aan de verkeerde kant gezet, klempt tijdens het plooien. Daarom worden het balkonmerk en de plooi-orde op het maatblad geschreven.

In ruimtes die het glazen balkon als kamer gebruiken, ziet het gordijn twee functies: overdag zonbreking, ’s avonds privacy voor de binnenruimte. Halftransparant weefsel geeft overdag beide functies samen; zodra de binnenverlichting aangaat, blijft het zicht open. Bij die verwachting is het dag-nachtmodel de juiste keuze.

Tijdens het plooien vouwen de eenheden mee met de vleugel: wanneer de vleugels zich aan een kant verzamelen, stapelen ook de gordijnen aan dezelfde kant; daarom wordt de eenheidsbreedte één-op-één met het vleugelglas geproduceerd — een uitstekende eenheid botst tijdens het plooien en belast het railmechanisme.

Wanneer het balkon in de winter niet gebruikt wordt, blijven de eenheden in gesloten stand: het weefsel legt een isolatielaag tussen glasoppervlak en binnenvolume en vermindert de koude straling aan de balkondeurzijde; bij de lentekuis wordt het railkanaal van de eenheid met het borstelhulpstuk gereinigd.

De per paneel geproduceerde eenheden van het glazen balkon vormen samen een lange lijn: weefselseerie en raltint worden over alle eenheden hetzelfde gehouden en de geveleenheid blijft bewaard; naar het aantal panelen wordt de eenheidslijst in één document opgebouwd en de plaatsing loopt in één keer af.

Het windcriterium is aan deze gevel een technische realiteit: paneelvoegen produceren op hoge verdiepingen een windcorridor; de standaardoplossing voor de windlast wordt bij de ritsscreens verteld. Railprofiel en weefselspanning worden op die last afgesteld; verdiepingshoogte en gevelrichting staan op het maatblad.

Ook het vervagen van balkonmeubilair door de zon gaat op het glazen balkon door: wordt de eenheid met de zonweringserie uitgerust, dan worden meubel en kussen tegen uv beschermd; die bescherming verlengt ook de zomerse gebruiksduur van het balkon — zelfs op het middaguur blijft het balkon bewoonbaar.

Ook op het glazen balkon geldt de gevelorde van het appartement: de weefseltint die bij besluit van het beheer gekozen wordt, wordt in het hele blok hetzelfde gehouden en de eenheidsproductie gebeurt op die standaard; bij gebouwgebonden groepsbestellingen wordt één tint in één weefselseerie geproduceerd.